عوامل موثر بر پراکندگی دی اکسید تیتانیوم TIO2 در پوشش های مبتنی بر حلال و روش های بهبود

دی اکسید تیتانیوم ماده اصلی تشکیل دهنده لایه پوشش ها است. این نه تنها سطح جسم پوشش داده شده را روشن و سفید می کند، بلکه مقاومت در برابر آب و هوا، توانایی ضد پودر شدن و رئولوژی پوشش را نیز افزایش می دهد. پراکندگی دی اکسید تیتانیوم در پوشش ها بسیار مهم است. کیفیت آن به طور مستقیم بر فرآیند تولید، تجهیزات تولید و کیفیت محصول پوشش تأثیر می گذارد. شناخت فاکتورهای پراکندگی دی اکسید تیتانیوم در پوشش‌ها نه تنها می‌تواند کیفیت پوشش‌ها را بهبود بخشد، بلکه انتشار آلاینده‌ها را کاهش داده و نیازهای صنعت پاک کشور را بهتر اجرا می‌کند.

1. عوامل مؤثر بر پراکندگی

در پوشش‌های مبتنی بر حلال، پس از تعیین رزین و روغن حلال، عملکرد کاربرد و ویژگی‌های عملکرد دی اکسید تیتانیوم، میزان پراکندگی و تثبیت پراکندگی آن را تعیین می‌کند.

اول، متوسط ​​اندازه ذرات و توزیع اندازه ذرات بر عملکرد رنگدانه های دی اکسید تیتانیوم تأثیر می گذارد. هنگامی که درصد جرمی اندازه ذرات دی اکسید تیتانیوم کمتر از 200 نانومتر باشد، پتانسیل زتا حدود -70 میلی‌ولت است. هنگامی که درصد جرم کمتر از 20٪ باشد، پتانسیل زتا در حدود -40mv است. می توان مشاهده کرد که اندازه ذرات دی اکسید تیتانیوم به طور جدی بر پتانسیل سطح آن تأثیر می گذارد. خواص، در نتیجه بر خواص جذب سطحی تاثیر می گذارد. لازم به ذکر است که اندازه ذرات نمی تواند خیلی کوچک باشد، در غیر این صورت روی سایر خواص دی اکسید تیتانیوم تأثیر می گذارد. بهتر است اندازه ذرات را در (0115~013) Lm کنترل کنید.

ثانیاً، محتوای مواد محلول بر عملکرد کاربرد دی اکسید تیتانیوم تأثیر می گذارد. در سیستم پراکندگی پوشش مختلط، یون‌های معدنی بسیار قطبی نه تنها بار روی سطح دی اکسید تیتانیوم را جبران می‌کنند، بلکه یک لایه الکتریکی دوگانه قوی تشکیل نمی‌دهند و اثر جذب سطح دی‌اکسید تیتانیوم را ضعیف می‌کنند و از جذب محکم رزین روی تیتانیوم جلوگیری می‌کنند. 

ذرات دی اکسید سطح، در نتیجه درجه پراکندگی و تثبیت دی اکسید تیتانیوم را کاهش می دهد و باعث درشت شدن آن در پوشش های مبتنی بر حلال می شود.

ثالثاً، میزان جذب روغن بر پراکندگی یا پایداری پراکندگی دی اکسید تیتانیوم تأثیر می گذارد. پس از اینکه دی اکسید تیتانیوم با ظرفیت جذب روغن بالا آسیاب و پراکنده شد، بخشی از روغن حلال توسط دی اکسید تیتانیوم جذب می شود و در نتیجه روغن کافی برای حل شدن رزین، کاهش درجه حلالیت رزین، تضعیف جذب دی اکسید تیتانیوم و در نتیجه کاهش پراکندگی و پراکندگی کاهش می یابد. .

2. راه های بهبود پراکندگی

اول، اندازه ذرات و توزیع اندازه ذرات را به شدت کنترل کنید.

فاکتورهای تأثیرگذار اندازه ذرات دی اکسید تیتانیوم و توزیع اندازه ذرات پیچیده و درک کامل آن دشوار است. بنابراین، فرآیند هیدرولیز و فناوری را می توان ابتدا بهبود بخشید تا اطمینان حاصل شود که ذرات اولیه تولید شده یکنواخت هستند. ثانیا، کنترل نقاط کلیدی دمای کلسیناسیون را می توان تقویت کرد تا ذرات دی اکسید تیتانیوم به طور یکنواخت رشد کنند. برای پودر شدن نهایی محصول می توان به جای سیستم ریموند یک آسیاب جت با راندمان بالا و اثر طبقه بندی خوب انتخاب کرد تا خواص سطحی دی اکسید تیتانیوم را تثبیت کند.

دوم، میزان جذب روغن و مواد محلول در آب را به شدت کنترل کنید.

ظرفیت جذب روغن دی اکسید تیتانیوم عمدتاً به جو کلسینه یا دمای بالای کلسینه در طول فرآیند کلسینه کردن مربوط می شود. کنترل نادرست باعث ایجاد نقص شبکه و شکل ذرات نامنظم ذرات دی اکسید تیتانیوم می شود. بنابراین کنترل دمای مناسب کلسینه و تنظیم مقدار خوراک ضروری است. تطبیق منطقی با سرعت بدنه کوره باعث کاهش عیوب شبکه ذرات و شکل هندسی منظم ذرات می شود.

سوم، به شدت درمان سطح را انجام دهید.

در حال حاضر اکثر تولیدکنندگان داخلی دی اکسید تیتانیوم آناتاز تولید می کنند که پراکندگی ضعیفی در پوشش ها دارد. در زمینه ارتقای صنعت پاک کشور، کاربرد آن در صنعت پوشش به تدریج با دی اکسید تیتانیوم روتیل جایگزین شده است. برای شرکت‌های پوشش‌دهنده که هنوز از دی اکسید تیتانیوم آناتاز استفاده می‌کنند، ویژگی‌های سطحی آن‌ها را می‌توان از طریق عملیات سطحی، مانند انتخاب سیلیکون، معرف‌های نیتروژن کوپل شده یا برخی پلی‌فسفات‌ها تغییر داد.

پراکندگی شاخص مهمی است که سازندگان دی اکسید تیتانیوم بیشتر نگران آن هستند. پراکندگی ضعیف نه تنها کارایی دی اکسید تیتانیوم را تا حد زیادی کاهش می دهد، بلکه آلودگی را نیز تشدید می کند. با توسعه سریع اقتصاد کشورم و بهبود روزافزون سیاست‌ها به‌ویژه سیاست‌های حفاظت از محیط‌زیست، صنایع مرتبط با دی‌اکسید تیتانیوم به‌ویژه صنعت تولید پوشش به سرعت در حال توسعه هستند که فرصت‌ها و چالش‌های بی‌سابقه‌ای را برای صنعت تولید دی‌اکسید تیتانیوم کشورم به ارمغان آورده است. بنابراین، شرکت‌های دی‌اکسید تیتانیوم باید عملکرد محصول را به دقت مطالعه کنند، فرآیندهای تولید را به موقع بهبود بخشند، پایه‌ای محکم ایجاد کنند و سیاست‌های ملی را از مقاومت به رانش تغییر دهند تا به یک پرواز پایدار شرکت دست یابند.