Productiemethode voor titaniumdioxide

    Momenteel bestaan ​​er twee methoden voor de productie van titaandioxide, namelijk de zwavelzuurmethode en de chloreringsmethode. Globaal gesproken heeft de chloreringsmethode iets meer productiecapaciteit dan de zwavelzuurmethode. In mijn land is om technische redenen de zwavelzuurmethode het aantal fabrikanten veel groter dan dat van de chloreringsmethode, en de jaarlijkse productie van de chloreringsmethode bedraagt ​​slechts 5 tot 8% van de totale productie.

    De reden waarom de zwavelzuurmethode op grote schaal wordt gebruikt, is dat deze een lange ontwikkelingsgeschiedenis heeft, dat de procesroute behoorlijk volwassen is, dat de vereisten voor de configuratie van apparatuur erg laag zijn en dat de vereisten voor grondstoffen niet hoog zijn. Zowel titaniumerts als titaniumslakken kunnen worden gebruikt, en deze methode kan rutieltype produceren. Titaandioxide kan ook anataastitaandioxide produceren, met lage infrastructuurvereisten en een korte productietijd. Vanwege de bovengenoemde redenen is zwavelzuurtitaandioxide op grote schaal gekopieerd en neemt het een zeer belangrijke positie in in de titaandioxide-industrie. Vergeleken met de chloreringsmethode heeft de zwavelzuurmethode zijn eigen tekortkomingen, die vooral tot uiting komen in het lange bedrijfsproces, de complexe handelingen op elke positie, de lage mate van mechanisatie, veel procesvariabelen, de lage controleerbaarheid van parameters en de grote uitstoot van 'drie afvalstoffen'. De vervuiling is ernstig en het energieverbruik is enorm. Het is een onderneming met een hoog energieverbruik en een hoge vervuiling. Hoewel de zwavelzuurmethode veel tekortkomingen heeft en waarschijnlijk door andere methoden zal worden vervangen, is het enthousiasme van mensen ervoor in dit stadium niet afgenomen, is de vitaliteit ervan nog steeds vasthoudend en zal deze methode nog lange tijd in de toekomst een belangrijke positie innemen.

    Hoewel de chloreringsmethode relatief geavanceerd is en de voordelen heeft van een kort proces, een hoge mate van automatisering en een stabiele productkwaliteit, zijn de grondstoffenbronnen moeilijk en zijn de kosten hoog. Hoewel de uitstoot van de 'drie afvalstoffen' klein is, zal de uitstoot door de productie van slakken met een hoog titaangehalte en kunstmatig rutiel. Inclusief afval is de totale hoeveelheid van de uitstoot van 'drie afvalstoffen' ook vrij groot. Tegelijkertijd is de technologie complex, is de productie moeilijk en vereist het hoogwaardige apparatuur en materialen, dus het is nog steeds moeilijk om het te promoten.