الزامات اصلی برای انتخاب دی اکسید تیتانیوم پلاستیکی چیست؟

1. توزیع ذرات و اندازه ذرات دی اکسید تیتانیوم

اندازه ذرات مورد نیاز دی اکسید تیتانیوم مورد استفاده در پروفیل های پلاستیکی بسیار ظریف تر از دی اکسید تیتانیوم مورد استفاده در سایر زمینه ها است. به طور کلی اندازه ذرات مورد نیاز برای پوشش و سایر صنایع در محدوده 0.2-0.4 میکرون است، در حالی که اندازه ذرات دی اکسید تیتانیوم مورد استفاده در پروفیل های پلاستیکی است. از منظر پروفیل های پلاستیکی از نظر فنی، این می تواند رنگ زرد روشن مواد اولیه رزین و رنگ زرد سایر مواد اولیه را بپوشاند. با این حال، هرچه اندازه ذرات ریزتر نباشد، ریزتر بهتر است. اگر اندازه ذرات خیلی ریز باشد، باعث ایجاد دی اکسید تیتانیوم می شود. مقاومت ذرات دی اکسید تیتانیوم در آب و هوا بسیار کاهش می یابد و بر عملکرد آن تأثیر می گذارد. در عین حال، محدوده توزیع ذرات باید تا حد امکان باریک باشد و ذرات بزرگ فوق معمولی تقریباً وجود ندارند. هنگامی که ذرات دی اکسید تیتانیوم در محدوده اندازه ذرات بهینه قرار دارند، نور فرودی در طیف مرئی می تواند به بهترین نحو پراکنده شود.

2. قدرت پنهان دی اکسید تیتانیوم

قدرت پنهان دی اکسید تیتانیوم بر حسب کدورت در صنعت پروفیل بیان می شود. هرچه کدورت دی اکسید تیتانیوم بیشتر باشد، سفیدی پروفیل پلاستیکی بعد از رنگ آمیزی بیشتر می شود. قدرت پنهان دی اکسید تیتانیوم عمدتاً تحت تأثیر توزیع اندازه ذرات، اندازه ذرات و ساختار کریستالی رنگدانه است. نوع نفوذ

3. پراکندگی دی اکسید تیتانیوم

پراکندگی دی اکسید تیتانیوم تأثیر زیادی بر تولید پروفیل های پلاستیکی دارد و یک شاخص عملکرد کاربردی مهم در صنعت پروفیل پلاستیکی است. پروفیل به دست آمده از دی اکسید تیتانیوم با پراکندگی خوب ظاهری یکنواخت، بدون زردی و سفیدی خوب دارد. بر پراکندگی دی اکسید تیتانیوم تأثیر می گذارد. عوامل اصلی عبارتند از: توزیع اندازه ذرات، سطح ویژه، پتانسیل سطح، مقدار ph و غیره.

روش توصیف کیفی پراکندگی دی اکسید تیتانیوم، روش میکروسکوپ الکترونی است، در حالی که روش کمی معمولاً روش اندازه‌گیری اندازه‌گیری اندازه ذرات است. در حال حاضر اکثر واحدهای تحقیق و توسعه و تولید عمدتاً از آزمایش‌های کاربردی برای تأیید تأثیر پراکندگی استفاده می‌کنند، بنابراین پراکندگی مزایا و معایب جنسیت را به دست می‌آورند.

4. خواص نوری دی اکسید تیتانیوم

شاخص های عملکرد نوری پروفیل های پلاستیکی از مواد پایه مختلف عمدتاً روشنایی و رنگ دی اکسید تیتانیوم است. منابع اصلی این دو شاخص، نتایج آزمون l\a\b است که به روش ابزاری اندازه گیری شده است.