Wat zijn de belangrijkste vereisten bij het kiezen van kunststof titaniumdioxide?

1. Deeltjes en deeltjesgrootteverdeling van titaniumdioxide

De vereiste deeltjesgrootte van titaniumdioxide dat in kunststofprofielen wordt gebruikt, is veel fijner dan die van titaniumdioxide dat op andere gebieden wordt gebruikt. Over het algemeen ligt de deeltjesgrootte die nodig is voor coating- en andere industrieën in het bereik van 0,2-0,4 micron, terwijl de deeltjesgrootte van titaniumdioxide die in kunststofprofielen wordt gebruikt 0,15-0,3 micron moet zijn, zodat een blauwe basisfase kan worden verkregen, omdat het in de blauwe basisfase, vanuit het perspectief van visie en pigmentcolorimetrieprincipes, mensen een witter gevoel zal geven. Vanuit het perspectief van kunststofprofielen Vanuit technisch oogpunt kan dit de lichtgele kleur van de harsgrondstof en de gele kleur van andere grondstoffen maskeren. Hoe fijner de deeltjesgrootte echter niet is, hoe fijner hoe beter. Als de deeltjesgrootte te fijn is, ontstaat er titaniumdioxide. De weerbestendigheid van titaniumdioxidedeeltjes is sterk verminderd, wat de prestaties beïnvloedt. Tegelijkertijd moet het distributiebereik van deeltjes zo smal mogelijk zijn, en ultraconventionele grote deeltjes bestaan ​​vrijwel niet. Wanneer titaandioxidedeeltjes zich binnen het optimale deeltjesgroottebereik bevinden, kan het invallende licht in het zichtbare spectrum het meest efficiënt worden verstrooid.

2. Dekkracht van titaniumdioxide

De dekkracht van titaandioxide wordt in de profielindustrie uitgedrukt in opaciteit. Hoe hoger de opaciteit van titaniumdioxide, hoe hoger de witheid van het kunststofprofiel na kleuring. Het dekvermogen van titaniumdioxide wordt voornamelijk beïnvloed door de deeltjesgrootteverdeling, deeltjesgrootte en kristalstructuur van het pigment. soort invloed.

3. Dispersie van titaandioxide

De dispersie van titaniumdioxide heeft een grote invloed op de productie van kunststofprofielen en is een belangrijke prestatie-indicator voor toepassingen in de kunststofprofielindustrie. Het profiel verkregen uit titaniumdioxide met een goede dispersie heeft een uniform uiterlijk, geen vergeling en een goede witheid. Het beïnvloedt de verspreiding van titaniumdioxide. De belangrijkste factoren zijn: deeltjesgrootteverdeling, specifiek oppervlak, oppervlaktepotentiaal, ph-waarde, enz.

De kwalitatieve karakteriseringsmethode van titaandioxidedispersie is de elektronenmicroscoopmethode, terwijl de kwantitatieve methode over het algemeen de meetmethode van de deeltjesgrootteverdelingsmeter is. Nu gebruiken de meeste R&D- en productie-eenheden voornamelijk toepassingstests om het effect van spreiding te verifiëren, waardoor de spreiding van de voor- en nadelen van seks wordt verkregen.

4. Optische eigenschappen van titaniumdioxide

De optische prestatie-indicatoren van kunststofprofielen van verschillende basismaterialen zijn voornamelijk de helderheid en tint van titaniumdioxide. De belangrijkste bronnen van deze twee indicatoren zijn de testresultaten van l\a\b gemeten volgens de instrumentele methode.